Bruno De Groote & Ben Faes en de kunst van de mengvorm

DSC 0755 v1

Mub’art Gent, 7 mei 2015

Opa Tuur, een Gents fenomeen, dat al meer dan 30 jaar concerten op mensenmaat organiseert, heeft twee uitvalbasissen. In de leeszaal van De Centrale zorgt hij om de drie weken op zondag voor een concert. Eens per maand trekt hij op donderdag naar Mub’art, de brasserie van het Museum voor Schone Kunsten, met zijn bijzonder concept: enkel kleine bezettingen, nooit drums, laat staan vocalisten. Bijkomend pluspunt aan Mub’art : voor het concert kan je een eenvoudig maar smakelijk menu eten voor een vriendenprijs in een voortreffelijk kader. Uiteraard veel Belgische groepjes, waarvan een deel verrassend hoge kwaliteit in de aanbieding hebben, zoals De Groote & Faes.

DSC 0753 v1DSC 0763 v1Bruno De Groote verdiende zijn sporen in de roots- en popmuziek, bij o.a. Mambo Chillum en Raymond Van het Groenewoud. Maar ook stond hij op de planken bij het Orquesta Tanguedia, waar Ben Faes samen met hem deel van uitmaakt. Ben Faes was trouwens bassist in de laatste groep van Wannes Van de Velde en speelde ook bij ‘de Filharmonie’. Al die invloeden worden complexloos en met sardonisch genoegen gebruikt in het duo dat beide heren vormen. Of dit nu echte jazz is? Waarschijnlijk niet, maar het neigt wel naar hybride kunst waarbij de technische bagage, creativiteit en de nieuwsgierigheid van jazzmuziek een niet onbelangrijke rol speelt. Vanuit de populairdere muziek komen dan weer de kunst van het vertellen van korte verhaaltjes (dit keer zonder woorden) en het vermijden van ellenlange solo’s. Een jazzconcert met 18 nummers maak je maar zelden mee. Een nummer spelen binnen de 5 minutengrens komt binnen het concept van dit duo de zeggingskracht ten goede.

DSC 0772 v1

DSC 0775 v1

Over het spel van De Groote, die een dosis vibrato niet schuwt, hangt de schaduw van een reeks gitaristen die vooral in de pop thuishoren en hun geluid bepalen door de combinatie versterker en gitaar en waarbij pedaaltjes tot een minimum beperkt gehouden worden. De Groote speelt jazz met het de spirit van een (roots)rocker die nieuwsgierig het universum van gitaristen als Marc Ribot en aanverwanten verkent, maar evenzeer gebeten is door de bedrieglijk simpele kracht van types als Grant Green. Ben Faes roept met zijn gevarieerde baslijnen associaties op met Ray Brown of Red Mitchell, bassisten die vooral aan zeggingskracht wonnen in intieme duo’s en trio’s.
Over elk nummer wist De Groote wel iets grappigs te vertellen. Alle 18 nummers bespreken zou ons te ver leiden. We houden het erop dat er grappige instrumentale verhalen verteld werden en zoals bij veel hybride muziek -noem het gerust bastaardmuziek- riepen bepaalde nummers associaties op:‘Jalousie’ deed denken ‘Georgia On My Mind’ (net geen blues, maar wel er tegenaan leunend), ‘Apres Tout’ klonk als ‘You Don’t Know What Love Is’, even smachtend maar met een andere harmonie en in ‘Felonius’ legde Ben Faes een comfortabel tapijtje waarover De Groote met plezier kon wandelen en struikelen, een favoriete bezigheid van Thelonious Monk.

DSC 0777 v1DSC 0798 v1Bruno De Groote en Ben Faes spelen geen echte jazz, ze spelen vooral instrumentale muziek, op één nummer na, waarbij De Groote zong en meteen één van de stelregels voor Opa Tuur concerten vrolijk aan zijn laars lapte. Door die complexloze liefde voor vele muziek zouden ze wel eens de brug kunnen vormen voor een pak mensen om naar boeiende, creatieve en instrumentale muziek te luisteren waarbij de nodige vrijheid genomen kan worden. Hou het stil: sommigen noemen dit jazz…

Tekst: Iwein Van Malderen
Foto's: Cedric Craps

 


Logo

 

Upcoming

No current events.

 

clemenscom logofp

 

WerfrecordsLogo-300
werf-algemeen
vkh logo zwart


Special thanks to our photographers:

Henning Bolte
Cedric Craps
Christian Deblanc

Koen Deleu

Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn

Stefe Jiroflée
Jos L. Knaepen
Jacky Lepage

Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Willy Schuyten
Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Guy van de Poel
Cees van de Ven
Marie-Anne Ver Eecke

Jan Vernieuwe

and to our writers:

 

Henning Bolte
Ferdinand Dupuis-Panther
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Claude Loxhay
Herman te Loo
Iwein Van Malderen