Lionel Beuvens & de Finse connectie

drs DSC 0699 v1

Lokerse Jazzklub, 2 mei 2015

pno bas DSC 0628 v1
tpt DSC 0698 v1

Lionel Beuvens zocht het voor zijn groep in het buitenland, meer bepaald in Scandinavië. Alexi Tuomarila en Kalevi Louhivuori komen uit Finland en Brice Soniano is een in Denemarken wonende Fransman. Vorig jaar verscheen hun cd ‘Trinité’ en toerde de groep uitgebreid door België. Dit jaar bracht een tweede tournee hen naar de Lokerse Jazzklub waar ze de muziek van de cd nog een niveau hoger tilden. De compacte locatie en het feit dat ze er net 10 concerten in bijna even zoveel dagen hadden opzitten, zullen hier niet vreemd aan zijn.

tpt DSC 0672 v1
tpt DSC 0693 v1

Trompettist Kalevi Louhivuori opende alleen, met zijn trompet enkel ondersteund door sobere elektronica met veel echo in de mix. Onbewust begint een mens dan al eens aan ECM te denken, maar dat was te voorbarig. Eens de elektronica achterwege gelaten werd, viel melodieuze hedendaagse jazz te horen, waarbij de ritmesectie het tempo gebeiteld vasthield. Voor iemand er erg in had was het eerste nummer verstreken na 30 minuten.

bss DSC 0677 v1
bss DSC 0684 v1
bss DSC 0707 v1
drs DSC 0636 v1
drs DSC 0651 v1

In een volgend nummer opende Brice Soniano dan weer solo, waarbij hij zijn spel op bas ondersteunde met onaards gezang in het hogere register waardoor de passage op een madrigaal leek. Lionel Beuvens viel na enige tijd in met heel secuur en zacht spel. Ook hier werd het tempo en de intensiteit geleidelijk de hoogte in gejaagde. De speelse communicatie tussen de bassist, die zijn bas echt diep kon laten klinken, en de drummer zorgde trouwens gedurende gans het concert voor extra pigment.

tpt DSC 0657 v1

In ‘So True’ liet Kalevie Louhivuori blijken de jazzgeschiedenis voldoende geabsorbeerd te hebben. Als hij in traag tempo melancholisch speelde, kon hij klinken als een moderne nazaat uit het hoge noorden van Chet Baker, maar in de snellere tempi speelde hij met de patserige bravoure van een Freddie Hubbard. Ook de subtiele pianist Alixi Tuomarila varieerde zijn spel voldoende, met oog voor detail en het inzicht de muziek te geven wat ze nodig had. Hij speelde een aantal glasheldere solo’s. ‘Fragile’ kan nu al een instant klassieker genoemd worden, waarbij Lionel Beuvens behoorlijk ontketend het zo al hypnotiserende ritme een extra boost gaf en de muziek haast onmerkbaar een andere draai gaf.

bss DSC 0748 v1
drs DSC 0665 v1
drs DSC 0699 v1

‘Trinité’, zoals de cd van deze groep noemt, slaat op de eenheid die ritme, harmonie en melodie in deze muziek vormen. Het zou evengoed kunnen slaan op de interactie tussen tempo, volume en intensiteit die het Lionel Beuvens Quartet ten volle uitspeelde. Een band die musiceert als een hecht blok, waarbij iedereen voldoende ruimte krijgt, waarbij er veel interactie is en die zowel de traditionele post bop als een moderner idioom omarmt, kan alleen maar goed vallen in een club of concertzaal.

Vandaar dat de afwezigen, ondanks het feit dat de club behoorlijk gevuld was, ongelijk hadden. Het Lionel Beuvens Quartet speelt muziek die mensen, genres en generaties verbindt. De feestelijke salsa ‘Seven’ als bisnummer, kon dit alleen maar kracht bij zetten.

Tekst: Iwein Van Malderen – Foto’s Cedric Craps
Dit artikel verschijnt eveneens op http://www.draaiomjeoren.com/

 


Logo

 

Upcoming

No current events.

 

clemenscom logofp

 

WerfrecordsLogo-300
werf-algemeen
vkh logo zwart


Special thanks to our photographers:

Henning Bolte
Cedric Craps
Christian Deblanc

Koen Deleu

Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn

Stefe Jiroflée
Jos L. Knaepen
Jacky Lepage

Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Willy Schuyten
Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Guy van de Poel
Cees van de Ven
Marie-Anne Ver Eecke

Jan Vernieuwe

and to our writers:

 

Henning Bolte
Ferdinand Dupuis-Panther
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Claude Loxhay
Herman te Loo
Iwein Van Malderen