Lode Vercampt & Bram De Looze @ Opatuur in de Centrale te Gent - 21 december 2014

Opatuur nodigt op zondagavond in de bar van de Centrale te Gent geregeld duo’s en trio’s uit. Geluidsversterking is niet voorzien want ook niet nodig in een compacte ruimte met een publiek dat vooral komt om te luisteren. De low profile aanpak werkt voor veel muzikanten inspirerend . Ze zien soms in een concert bij Opatuur een mooie gelegenheid om een proefballonnetje op te laten. Later kunnen die experimenten uitgebreid worden tot grotere groepen maar voor hetzelfde geld blijft het bij een eenmalige ontmoeting, hoe goed het concert ook geweest moge zijn. Welke kant het bij het duo van cellist Lode Vercampt en pianist Bram De Looze zal uitgaan, valt niet te zeggen en doet eigenlijk niet ter zake.

DSCF3603 v1Bram De Looze had er nog maar net een tournee opzitten met ‘Septych’, zijn half NY/half Benelux septet met o.a. 3 blazers en twee Amerikaanse cellisten. Na een verblijf in New York kon je hem dit jaar in de lage landen aan het werk horen met het prikkelende LAB trio en zette hij met een ander trio een aantal minder evidente standards volledig en eigenzinnig stijlvast naar zijn hand. Lode Vercampt kennen we dan weer als een cellist die met sprekend gemak pendelt tussen jazz, impro, klassiek en wereldmuziek. Met Bart Maris maakte hij de cd ‘Krommekeer’, een pareltje dat het ontdekken meer dan waard is. Voldoende om benieuwd te zijn naar de ontmoeting van deze twee zoekers.
DSCF3607 v1Het concert begon met een pianolijntje, ergens tussen medium en traag tempo in, geen clusters maar fijn gedetailleerd spel. Na enige tijd viel de cello in en kwam structuur in het stuk, ook omdat De Looze een paar akkoorden plaatste. Een pizzicato passage van Vercampt gaf het stuk opnieuw een andere kleur. In dit openingsnummer waarin de improvisatie de overhand had, namen ze de tijd om een verhaal te ontwikkelen in een stream of consciousness van noten. Naarmate het concert vorderde, kregen de composities de overhand of werd de structuur achter de dialogen me meer en meer duidelijk. ‘Amgbiguous’ bij voorbeeld, dreef op een grappige start/stop pianolijn met geplukte bas, uh, cello.
DSCF3600 v1Een compositie van de Canadese René Lussier -nog een muzikale zwerver- gaf Vercampt de kans om middels een gestreken motiefje hemels mooie horizonten in kaart te brengen. In het laatste nummer haalde De Looze boventonen uit de piano zonder de toetsen te beroeren maar door de snaren met een elektronische stemvork te manipuleren. Een aantal composities stonden de week voordien nog op de playlist van De Looze zijn septet ‘Septych’, maar met die grote bezetting vroeg het enige tijd om laag na laag te ontwikkelen. In dit duo waar het geluid minder gelaagd is, kon korter op de bal gespeeld worden. De manier waarop De Looze gedurende het concert impro, compositie en elementen uit de hedendaagse muziek gebruikte, dreef de muziek in sferen waarin Marilyn Crispell soms ook wel eens vertoeft en waarin Vercampt zich met al zijn muzikale bagage vermoedelijk ook thuisvoelt.
Vercampt-De Looze bij Opatuur, mogelijks het begin van iets mooi, voor hetzelfde geld een eenmalige gebeurtenis, maar dan wel eentje om te koesteren.

Tekst: Iwein Van Malderen - Foto's: Cedric Craps
alle foto's van Cedric:
https://www.flickr.com/photos/cedriccraps/sets/72157649866495202/

Deze recensie verschijnt eveneens op www.draaiomjeoren.be

 

 

 


Logo

 

Upcoming

No current events.

 

clemenscom logofp

 

WerfrecordsLogo-300
werf-algemeen
vkh logo zwart


Special thanks to our photographers:

Henning Bolte
Cedric Craps
Christian Deblanc

Koen Deleu

Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn

Stefe Jiroflée
Jos L. Knaepen
Jacky Lepage

Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Willy Schuyten
Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Guy van de Poel
Cees van de Ven
Marie-Anne Ver Eecke

Jan Vernieuwe

and to our writers:

 

Henning Bolte
Ferdinand Dupuis-Panther
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Claude Loxhay
Herman te Loo
Iwein Van Malderen